Een avontuurtje in het Noorden

24-5-2018

Met een forecast van ongeveer 13-14 knopen en zicht op meer om 17.00 richting Edam.
Mentaal stonden we al de hele dag op het water, helaas was de realiteit wat minder rooskleurig. De eerste 45 minuten hebben we ons door een dikke file in de blakerende zon moeten ploegen. Bij Utrecht ff tanken en een verstekeling met motor opgepikt (mattie van Gijs).

Bij Edam aangekomen zag deze voor ons nieuwe kitespot er heel vriendelijk uit, een vrij krappe launch-zone maar wel met mooi gras (goeie ervaringen mee Gijs??). Heerlijk zacht voor je voeten, vooral in combinatie met de warme schapenkeutels. Deze idyllische droom werd al snel aan stukken gescheurd, letterlijk en figuurlijk door de mossels en kokkels die zich op de basaltblokken nestelen. Elke keer als je het water in en uit wil met gevaar voor eigen leven over deze slijmerige, glibberige scheermessen kruipen is geen pretje.
Op de krappe launch-zone en vrij onprettige toegang tot het water na is de spot best cool. Je kunt overal staan, het water is zoet, vrij weinig/geen stroming.

Met een totale oppervlakte van 42m2 was het goed varen, tot Daniel zn boardje verloor en Chris (mattie Gijs) het doek van zijn splinternieuwe Bandit scheurde. Gelukkig stond captain Sombrero meteen klaar om een helpende hand te bieden. Door zijn elite training bij de Spaanse CNI (Centro Nacional de Inteligencia) identificeerde hij ondanks de intredende schemering het zwarte Naish boardje van Daniel 2km verderop half verscholen onder een steiger. Met een S-bend downloop was hij binnen no time ter plaatse. Gijs kreeg ook een taakje, hou een oogje in het zeil mocht er een onvoorziene situatie optreden. Terwijl Ivan zijn leven waagde voor Daniel's board tussen de stacaravans, steigers en mossels des doods werkte Gijs zich binnen de kortste keren in de nesten. Door het verminderde zicht van de nacht en het inmiddels opspelende bloedverlies als gevolg van verscheidene voetwonden maakte hij een inschattingsfout waardoor zn kite in een caravan belande. Gelukkig stond Ivan al op de kant en was de FX binnen luttele seconden weer op 12.

Na al dit avontuur met een hele blije Daniel reden we rond 23.00 terug naar het warme zuiden.

HANG LOOSE!!!